ผู้แก่เฒ่าเดินไม่ได้คนหนึ่งเป็นที่รำคาญใจของลูกชายเหลือเกิน
สมัยนั้นยังไม่มีสถาน สงเคราะห์คนชรา
จึงไม่รู้ว่าจะเอาแม่ไปฝากใครเลี้ยง แทน
จึงตัดสินใจแบก เอาไปปล่อยในป่าให้อยู่ตามยถากรรม
แม่ไม่วอนขอ
ไม่ ถาม...
ไม่ว่า อะไร...
ตั้งใจหักกิ่งไม้ตาม ทางเรื่อยไป
เข้าป่าลึกไกลมาก แล้ว
ลูกชายวางแม่ ลง
บนโขดหินแล้วหัน หลังเดินกลับทางเดิมไป ตอนนี้เอง
ที่แม่ตะโกนตามหลังลูกชายไปว่า.....
ลูก เอ๋ย
เดินตามลอยกิ่งไม้ที่แม่หักไว้ให้นะ จะได้ไม่หลง ทาง.."

"อ่านแล้ว รักแม่ให้มากๆนะครับ แม้แต่ชีวิตก็ต้องให้ได้.